-Αλίμονο στην χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες

                                 -Bertolt Brecht-

                   Γερμανός λογοτέχνης και μουσικός.

               Κι εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ…!

       Καθώς, έχοντας φύγει πλέον από ένα θεατρικό έστω κείμενο! Έχουμε φτάσει ν’ απολαμβάνουμε το ύψιστο ίσως είδος θεατρικής παράστασης, που δεν είναι άλλο, παρά η όπερα και στη συγκεκριμένη περίπτωση, η οπερέτα.

       Τούτων δοθέντων λοιπόν… και μη δυνάμενοι να εισέλθουμε τόσο απροκάλυπτα σε ξένα κι άγνωστα σχεδόν χωράφια!

       Εξ ανάγκης, με πολύ όμως σεβασμό, θα περιοριστούμε στο ν’ ασχοληθούμε ίσως με τον συγγραφέα και ελάχιστα με το πολυσχιδές αυτό έργο του. Μιας και θα ήταν παράτολμη αμέλεια, να μην πράξουμε τοιουτοτρόπως.

      Αλλά και σοβαρό ατόπημα… να κάνουμε κάτι ανάλογα!

     Καθώς με την ελλειπή προσέγγιση σε όποια στοιχεία γνώσεων, που είναι όμως εντελώς απαραίτητα για κάτι τέτοιο, τα οποία σίγουρα δεν διαθέτουμε σε ικανοποιητικό βαθμό, μέχρι τώρα τουλάχιστον.

      Πιθανότατα θα πέφταμε στην παγίδα μιας ημιμαθούς και καθ’ υπέρβαση απόδοσης γνώσεων, πράγμα ό,τι χειρότερο!

       Μιας και το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, δραματουργικής γραφής, θεατρικός λόγος και ποίηση. Ταυτίζεται με περισσότερα και σίγουρα δυσκολότερα είδη τέχνης, όπως η μουσική, η κίνηση του χορού, το τραγούδι, η υποκριτική τέχνη και μια ποικιλία στην απόδοση της εκφραστικότητας. Εκεί όπου το πάντρεμα όλων αυτών, απαιτεί ιδιαίτερη εξειδίκευση για το κάθε ένα ξεχωριστά, κι όλα μαζί ταυτόχρονα.

       Παρ’ όλα αυτά όμως… είπαμε να ξεκινήσουμε μάλλον ευχάριστα αυτήν τη νέα επικοινωνία μας. Πάντα από τις τόσο φιλόξενες σελίδες της Ευδαιμονίας, κάνοντας μια καινούργια αρχή μ’ ένα ανάλογα ρομαντικό είδος λογοτεχνίας.

     Ίσως ως μια βαθιά κι ενδόμυχη επιθυμία, να πάει καλά το φθινόπωρο κι ο χειμώνας που έρχονται, ανυπερθέτως. Αν και κάτι τέτοιο, για το σύνολο της ανθρωπότητας, φαντάζει απλώς ως μια καλή ευχή!  

       Το ζητούμενο λοιπόν εδώ… σ’ αυτό το επικό έργο!

     Το οποίο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της αυτοεξορίας του συγγραφέα στις ΗΠΑ. Ευτυχώς γι’ αυτόν αλλά και για το έργο του συνολικά. Μιας και αμφότεροι διέσωσαν έτσι την ύπαρξη τους απέναντι σ’ ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.

     Είναι το εάν μπορεί ή πρέπει να ενεργεί κανείς ανάλογα  με τις συνθήκες, αποδίδοντας κάπως έτσι την καλοσύνη, την εντιμότητα και την ακεραιότητά του, στον καιρό. Προς χάριν πάντα μιας ενστικτώδους λειτουργίας της σκέψης για επιβίωση.

     Μιας και η ηρωίδα του βιβλίου, όντας μία μοναδική δυαδικότητα, εξ ανάγκης. Ξεκινά μάλλον με τις αγαθότερες των προθέσεων, καταλήγοντας όμως αναπόφευκτα, ν’ αποδεχθεί τελικά το ατομικά ωφέλιμο, πράττοντας τις απαραίτητες ηθικές εκπτώσεις που κάνουμε όλοι μας κάποτε.

            Ο σκοπός άλλωστε… αγιάζει τα μέσα!

     Αν και ο Μπρεχτ, ως έντονα αντιπολεμική φυσιογνωμία και φανατικά πολέμιος του μιλιταρισμού, αφιέρωσε ξεκάθαρα το έργα του στα κοινωνικά κινήματα της εργατικής τάξης.

      Προσεγγίζοντας με απόλυτη πάντα ειλικρίνεια, όσα προσποιητά παρουσιάζονται συνέχεια ωσάν κατά συνθήκην επιβαλλόμενες καταστάσεις. Ξεκάθαρα επηρεασμένος άλλωστε από τις εξπρεσιονιστικές τάσεις σε κάθε μορφή τέχνης της εποχής, εκεί όπου ο ίδιος αφιερώθηκε με ασίγαστο πάθος.

      Καθώς το εκπαιδευτικά ουμανιστικό θεατρικό είδος που υπηρέτησε τόσο πιστά ο σπουδαίος αυτός θεατρικός συγγραφέας. Καταδεικνύει περίτρανα την πίστη του για κοινωνική ισότητα, αδελφοσύνη και πολιτική ελευθερία.

              Υστερόγραφο

      Καθώς, πάντα η έννοια της θεϊκής υπόστασης, όποια μορφή κι αν αυτή λαμβάνει μέσα μας, έντονης παρουσίας ή μη!

      Θα επηρεάζει τόσο πολύ το θυμικό των ανθρώπων, μεταβάλλοντας ακούσια τις περισσότερες φορές τις επιθυμίες και επιδιώξεις τους.

      Εντούτοις, όλα τα υπόλοιπα… θα τα βρείτε στο θεάρεστο αυτό έργο!

             Υποσημείωση

            Κι όπως είπε ο σπουδαίος Μπέρτολτ Μπρεχτ.

   Πεινασμένε άνθρωπε, πιάσε ένα βιβλίο… είναι το καλύτερο όπλο!

                                                           Ευ Δαίμων