Από τον Ευ Δαίμων

                                Περί έρωτος και χημείας

      Κατά γενική ομολογία, όλοι πιστεύουμε πως ο έρωτας  είναι ένα εξωτερικό ερέθισμα το οποίο προκύπτει ξαφνικά και τις περισσότερες φορές, ακούσια και παρά τη θέλησή μας.

        Ουδέν ψευδέστατο κι αναληθές αυτού…!

     Καθώς μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός της επιλογής, ενός ή και περισσοτέρων, ερωτικών συντρόφων. Φράσεις όπως, κεραυνοβόλος έρωτας, ανεξήγητη ερωτική έλξη ή ξαφνικό πάθος, καμία σχέση δεν έχουν με κάτι μεταφυσικό. Αφού είναι απλά το αποτέλεσμα και η έκφραση της εσωτερικότητάς μας. Έτσι ο έρωτας, δεν μπορεί να είναι κάτι τυχαία ανεξήγητο, όντας απόλυτα φυσιολογικό, του οποίου η γενεσιουργός αιτία βρίσκεται στον εσωτερικό μας κόσμο.

        – Ασυνείδητο –

      Όταν λοιπόν ερωτευόμαστε σφόδρα, το αντικείμενο του πόθου δεν είναι άλλο παρά το κρυφό στοιχείο του εαυτού, που ορίζεται ως το αντίθετο της συνειδητής πλευράς μας. Και που το σπρώχνουμε στα βάθη της ψυχής, η οποία αδιόρατα και επιτακτικά μας ζητά τη συμπλήρωσή της.

      Εδώ ακριβώς, ο Carl Jung μιλά για τη θηλυκή πλευρά των αρσενικών, και την αρρενωπότητα των γυναικών.     

     Στοιχεία καλά κρυμμένα καθώς έχουν απωθηθεί από καιρό στο ασυνείδητο του ατόμου.

     Δεν πρόκειται δηλαδή για σαφείς και διακριτούς ρόλους, όπως τους εκδηλώνει το συνειδητό. Αλλά για τις εσωτερικές πλευρές ενός ατελούς εαυτού, που όμως δεν έχουν γίνει ακόμα συνειδητά αποδεκτές. Ωστόσο, εντελώς μυστηριακά, κάποια στιγμή, εμφανίζεται εκείνο το άγνωστο άτομο που πυροδοτεί     το αρχέτυπο ένστικτο που βρίσκεται μέσα μας. Ξυπνώντας παράλληλα, ό,τι έχουν οι κοινωνικές νόρμες καταπιέσει. Καθώς το συγκεκριμένο πρόσωπο φέρνει απότομα στο φως τα θέλω που έως τώρα το άτομο φοβάται.

      – βλέπε τραύμα –

       Εδώ όμως υπάρχει και η άλλη άποψη. Την οποία δεν  μπορούμε σε καμία περίπτωση να παραβλέψουμε ή να μην την αναφέρουμε. Και δεν είναι άλλη, από την άποψη της επιστήμης της χημείας. Ο όρος άλλωστε τίθεται κυριολεκτικά! Μιας και η βιολογία εξηγεί με τη βαρύτητα της γνώσης, πώς το ανθρώπινο σώμα εκκρίνει συνεχώς τις οργανικές ουσίες που εκκρίνονται σωρηδόν, σε ανάλογες περιπτώσεις, από εσωτερικά του σώματος όργανα – αδένες – διαφόρων ειδών.

     Όπως η τεστοστερόνη, η σεροτονίνη, η ντομαμίνη, τα οιστρογόνα κ.τ.λ. Οι οποίες και είναι υπαίτιες για τα όποια σωματικά συμπτώματα πάθους, για το άλλο πρόσωπο.

      Όλα αυτά λοιπόν η επιστήμη τα εξηγεί με τον τρόπο της, καθώς λαμβάνουν χώρα μες το ανθρώπινο σώμα, συγκεκριμένα στον εγκέφαλο, θέτοντας τον οργανισμό σε μία κατάσταση ευχάριστου πανικού. Την ώρα δε, που ο πολυσύνθετα κυτταρικός αυτός υπολογιστής, κατακλύζεται από ουσίες που μας καλούν να ερωτευτούμε άμεσα, καθώς οι νευρικές απολήξεις τρελαίνονται, αποστέλλοντας συνεχώς σήματα προς τα υπόλοιπα όργανα του σώματος.

        – καρδιά, στομάχι και μαλακά μόρια –

    Άλλωστε όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, λαμβάνονται κυρίως από βασικά αισθητήρια όργανα, όπως μάτια, μύτη και ακοή, μεταφερόμενα λίγο αργότερα στην αφή και τη γεύση. Αφού ποτέ δεν θα ερωτευτούμε κάποιον που μας μυρίζει άσχημα, – φερομόνες – αλλά κι αυτόν που συμπεριφέρεται άπρεπα ή που η εικόνα του δεν εκπέμπει ομορφιά! Έτσι λοιπόν, τόσο απλά κι αναπόφευκτα, απαντάται το εσωτερικό ερώτημα στο γιατί έγινε η συγκεκριμένη επιλογή ερωτικού συντρόφου, όταν μάλιστα τ’ ανωτέρω υγρά καύσιμα έχουν τελειώσει οριστικά.

     Ωστόσο, επιστρέφοντας στις λέξεις του κειμένου, θα πρέπει να παραδεχτούμε πως ο έρωτας δεν είναι απλά μία χημική αντίδραση. Αλλά ένας δρόμος προς μία εσωτερική αυτογνωσία. Αφού, κάπως έτσι, για μία ακόμη φορά, η σκιά προβάλλεται έντονα και επιτακτικά πάνω σ’ ένα άλλο άτομο. Ωσάν την αντανάκλαση του σκοτεινού ειδώλου στον καθρέπτη της συνειδητοποίησης. Εντούτοις, όμως, εάν ποτέ μπορέσουμε να δούμε πίσω από αυτήν την προβολή τον εαυτό μας, όπως ακριβώς είναι! Τότε θα έχουμε καταφέρει ν’ αποκαλύψουμε την αλήθεια για το πραγματικό εγώ, εκείνο που περιβάλει το άτομο εσωτερικά, βαθιά κρυμμένο στο ασυνείδητο.

    Καθώς ο έρωτας, δεν είναι απλά ένα τυχαίο γεγονός στις   ζωές των ανθρώπων, αλλά μια εσωτερική ανάγκη και ιστορία που γεννάτε πάντα μέσα μας. Εάν όμως, παρεμπιπτόντως, κάτι τέτοιο τελικά δεν έχει συμβεί ακόμα. Τότε δεν έχουμε παρά να συνεχίσουμε το ψάξιμο.

     Εξάλλου, πάντοτε δίνεται απλόχερα η δυνατότητα, να ερωτευτούμε τον εαυτό μας!

        Άλλωστε, για να θυμηθούμε και τα νιάτα μας, όπως λέει κι ο στοίχος του τραγουδιού, someday love will find you!

                                                             Ευ Δαίμων