Λίγες σκέψεις του Ευ Δαίμων πάνω στη φράση του  Nietzsche -κοιτώντας την άβυσσο- μιας και η ατμόσφαιρα, λόγω θερμοκρασίας, το επιβάλει!

Η πορεία προς την άβυσσο – πέραν από αποκαλυπτική – δημιουργεί την έντονη επιθυμία να αφεθούμε βουτώντας μέσα της ωσάν άλλοι κοσμοναύτες, που γοητεύονται από την παρουσία μιας μαύρης τρύπας στο κέντρο του ορίζοντα των γεγονότων των ημερών μας, και την εκτυφλωτική λάμψη των ψεύτικων αστεριών που μας περιβάλουν!

Η σκέψη και μόνο – ενδίδοντας στην άβυσσο – πως θα μας αποκαλυφθούν όλες οι αλήθειες που βρίσκονται καλά κρυμμένες στο σκοτάδι της ψυχής ή πισω απ’ το φως της ημέρας, είναι ό,τι πιο αποκαλυπτικά γοητευτικό μπορεί να μάθει ο άνθρωπος για τον εαυτό του, μα κι εξίσου επικίνδυνο! Εντούτοις, μιας και η θνητότητα είναι το μόνο βέβαιο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ύπαρξης, θα λέγαμε, για όποιον το αντέχει πραγματικά ή απλά το κάνει από άγνοια, πως αξίζει τον κόπο!

                                                             Ευ Δαίμων