Αρχείο κατηγορίας ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Σωματική άσκηση ως τρόπος ζωής

Σχολιάστε
Photo by Elina Volkova on Pexels.com

Είναι παράδοξο ότι, ενώ οι περισσότεροι αναγνωρίζουμε τα πολλαπλά οφέλη της άσκησης στην υγεία, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική, δε συμμετέχουμε με την ίδια προθυμία σε φυσικές δραστηριότητες και προγράμματα άσκησης. Και όλα αυτά, ενώ έχει αποδειχθεί πλέον πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η άσκηση συμβάλει στην καλή υγεία του καρδιαγγειακού μας συστήματος, την πρόληψη ασθενειών, όπως η στεφανιαία καρδιακή νόσος ή το έμφραγμα  μυοκαρδίου και τα εγκεφαλικά επεισόδια, αλλά και την πρόληψη ασθενειών, όπως ο διαβήτης, ή κάποιων μορφών καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου. Επίσης, σχετίζεται με τη διατήρηση και τη βελτίωση της μνήμης και την προστασία από το Αλτσχάιμερ, αλλά και την πρόληψη  ψυχικών ασθενειών, όπως η κατάθλιψη και το άγχος. Επιπλέον, η άσκηση αποτελεί μία από τις πιο οικονομικές μεθόδους πρόληψης των ασθενειών αυτών, καθώς τις περισσότερες φορές δεν απαιτείται κανένα επιπλέον κόστος για μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα ή στο πάρκο της γειτονιάς μας.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι λόγοι που μας εμποδίζουν να ασκηθούμε, παρόλο που γνωρίζουμε πλέον όλα τα οφέλη της άσκησης; Μια υπόθεση είναι ότι η συχνότητα συμμετοχής σε άσκηση και κάθε είδους φυσική δραστηριότητα οφείλεται σε χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας. Αναζητώντας σχετικές έρευνες για τα σταθερά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, που σχετίζονται με την άσκηση, τα μόνο διαθέσιμα στοιχεία είναι ότι  τα εξωστρεφή άτομα, αλλά και τα άτομα με υψηλότερο βαθμό ευσυνειδησίας δείχνουν να αποκομίζουν περισσότερη ευχαρίστηση από τη φυσική δραστηριότητα και την άσκηση, ενώ το μόνο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που φαίνεται να συσχετίζεται αρνητικά με την ικανοποίηση από την άσκηση είναι ο νευρωτισμός. Αυτά τα στοιχεία όμως δεν είναι αρκετά για να ερμηνεύσουν αυτήν τη στάση μας.

Ψυχική ικανοποίηση και η σημασία της κατά την άσκηση και τη φυσική δραστηριότητα

Ορισμένα άτομα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους είναι περισσότερο δραστήρια από άλλα συμμετέχοντας συχνότερα σε φυσικές δραστηριότητες, ασκήσεις και δυναμικές σωματικές λειτουργίες. Μελετώντας τα άτομα αυτά διαπιστώθηκε ότι αποκομίζουν περισσότερη ικανοποίηση από τη συμμετοχή τους σε αυτές τις δραστηριότητες. Η ευχαρίστηση είναι η θετική ανταπόκριση, που περιλαμβάνει συναισθήματα όπως απόλαυση, αρέσκεια και διασκέδαση και μπορεί να αντιμετωπίσει το στρες και να βελτιώσει άλλες ψυχολογικές παραμέτρους. Η ευχαρίστηση που αποκομίζει κάποιος από την φυσική δραστηριότητα είναι αυτή που τελικά  μπορεί να επηρεάσει τη συχνότητα της άσκησης και τη σταθερότητα, με την οποία κάποιος γυμνάζεται.

Συχνά, παρατηρείται ότι άτομα που κάνουν καθιστική ζωή έχουν αντιλήψεις, οι οποίες στην πραγματικότητα τους εμποδίζουν να επιτύχουν στόχους, που θα τους κάνουν χαρούμενους και ευτυχισμένους και, ως εκ τούτου, αυτό τους αποθαρρύνει να ασκηθούν.

Για παράδειγμα, πιστεύουν ότι η μόνη σωστή άσκηση είναι αυτή που είναι έντονη και απαιτητική και η οποία δεν ταιριάζει με την επιθυμία τους να χαλαρώσουν στον ελεύθερο χρόνο τους. Επίσης, νιώθουν καταναγκασμό στην προσπάθειά τους να ασκηθούν για τη βελτίωση της υγείας τους ή για την απώλεια βάρους. Παρόλα αυτά, επιθυμούν στον ελεύθερο χρόνο τους να  ξεκουραστούν.

Συγχρόνως μέρος της αίσθησης επιτυχίας που νιώθουν δημιουργείται από την επίτευξη στόχων, με αποτέλεσμα, αν  δεν επιτύχουν τους στόχους που έχουν θέσει στην άσκηση, να μη νιώθουν ικανοποιημένοι.

Το μυστικό για τη λύση αυτού του προβλήματος βρίσκεται στην επιλογή άσκησης και φυσικών δραστηριοτήτων που μας ταιριάζουν και μας προκαλούν ευχαρίστηση. Με ποιους τρόπους, όμως, μπορούμε μετατρέψουμε την άσκηση σε μια ευχάριστη δραστηριότητα αναψυχής και όχι σε καταναγκαστική εργασία;

Αρχικά, η συμμετοχή σε ομάδες άσκησης που είναι προσανατολισμένες στη βελτίωση της υγείας φαίνεται πως έχει πιο μακροχρόνια αποτελέσματα από τη συμμετοχή σε ομάδες που στόχο έχουν τη βελτίωση της εμφάνισης. Όταν, για παράδειγμα, ο μοναδικός στόχος της άσκησης είναι η απώλεια βάρους και η συμμετοχή μας σε αυτήν γίνεται καταναγκαστικά με τη μορφή βασανιστηρίων, η παραμονή στο πρόγραμμα απαιτεί μεγάλο κόπο και ισχυρή θέληση χωρίς να προσφέρει την ανάλογη ευχαρίστηση ή ανταμοιβή.

 Ποιοι παράγοντες, όμως, μπορούν να αυξήσουν τον βαθμό  της ικανοποίησης από την άσκηση;

Μια συνηθισμένη μέθοδος για την αύξηση του βαθμού ικανοποίησης από την άσκηση είναι η παρουσία μουσικής. Η μουσική μπορεί να συνοδεύσει τη φυσική δραστηριότητα και τα οφέλη είναι άμεσα, καθώς δίνει μια ψυχαγωγική διάσταση στην άσκηση συνδυάζοντας τις θετικές επιδράσεις της άσκησης και της μουσικής. Ο χορός σε οποιαδήποτε μορφή είναι μία πολύ καλή επιλογή για τον συνδυασμό φυσικής δραστηριότητας και άσκησης με τη μουσική. Ωστόσο, δεν είναι η μοναδική λύση, μιας και η μουσική συνδυάζεται εύκολα με τις περισσότερες μορφές άσκησης.

Ο χώρος που πραγματοποιείται η άσκηση μπορεί επίσης να επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την αίσθηση που αποκομίζουμε από τη συμμετοχή μας. Η άσκηση στη φύση και ο συνδυασμός ενός ευχάριστου φυσικού περιβάλλοντος με τη φυσική δραστηριότητα μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ικανοποίηση, αλλά και στη αύξηση της διάρκειας της άσκησης. Περιοριστικός παράγοντας σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι οι καιρικές συνθήκες ή ο τόπος διαμονής. Ένα ευχάριστο περιβάλλον άσκησης μπορεί, παρόλα αυτά, να δημιουργηθεί και σε κάποιον κλειστό χώρο. Ο σωστός φωτισμός του χώρου και ο συνδυασμός των χρωμάτων μπορεί να συμβάλει σημαντικά σε αυτήν την κατεύθυνση.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι η προσωπικότητα  του εκπαιδευτή και οι ηγετικές ικανότητές του. Ένας εκπαιδευτής μπορεί να μας εμπνεύσει και να μας παρακινήσει να πετύχουμε τους στόχους μας δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα,  παρέχοντας κίνητρα ανατροφοδότησης την κατάλληλη στιγμή και δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον για τις ανάγκες μας.

Παρόμοια μεγάλη σημασία έχει και η επιλογή άσκησης σε ομάδες. Η σύνθεση της ομάδας, το θετικό κλίμα ανάμεσα στα μέλη της, η αλληλεγγύη και η υποστήριξη των μελών μπορεί να διατηρήσει ζωντανό το ενδιαφέρον για άσκηση ή φυσική δραστηριότητα. Η ομαδική συμμετοχή σε εκδρομές και περιπάτους μπορεί να είναι μια θαυμάσια ευκαιρία που συνδυάζει τη φυσική δραστηριότητα με τα οφέλη της συμμετοχής σε ομάδα.

Ανακεφαλαιώνοντας, φαίνεται ότι ο κύριος παράγοντας, που συμβάλει στη διατήρηση σταθερής της συνήθειας για άσκηση είναι η ευχαρίστηση που αποκομίζουμε από τη συμμετοχή μας σε αυτή και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τον παραμελούμε, όταν επιλέγουμε ένα είδος  άσκησης ή φυσικής δραστηριότητας.

Αναφορές

Schweighart, Pamela Mary, “The Effects of Exercise Enjoyment and Personality on Mood and Salivary Cortisol with Exercise Activity. ” PhD diss., University of Tennessee, 2008.

ΓΟΝΕΙΣ,ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Γονείς και μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Σχολιάστε
Photo by Pixabay on Pexels.com

Ο γονεϊκός ρόλος είναι μία σημαντική στιγμή στη ζωή των ανθρώπων η προσαρμογή όμως σε αυτόν μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη για πολλούς γονείς.

Ειδικά όσον αφορά την επάρκεια τους σε αυτό το ρόλο. Συνέπεια αυτού είναι πολλοί γονείς να αναζητούν συμβουλές από την οικογένεια τους ή από φίλους και συναδέλφους. Τα τελευταία χρόνια όμως συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός των γονιών που αναζητούν απαντήσεις στα social media.

Καθώς τα κοινωνικά δίκτυα έχουν μπει τα τελευταια χρόνια στη ζωή μας όλοι μπορεί να έχουμε μία άποψη για το πόσο βοηθητικά μπορεί να είναι ή να μην είναι σε θέματα που μας αφορούν παρόλα αυτά ο όγκος των ερευνών πάνω σε αυτό το κομμάτι είναι ακόμα περιορισμένος. Παρακολουθώντας όμως τις έρευνες αυτές μπορούμε να προσδιορίσουμε την κατεύθυνση στην οποία κινείται αυτή η αλληλεπίδραση με τα social media.
Μία πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Acta Psychologica τον Μάιο και αφορούσε την διερεύνηση της επιρροής που έχουν τα social media  και συγκεκριμένα του Instagram στις μητέρες έχει αρκετό ενδιαφέρον καθώς τα αποτελέσματα είναι ανάμεικτα. 

Ενώ από τη μία οι μητέρες μπορεί να νιώθουν ότι υποστηρίζονται από μία κοινότητα γονέων , από την άλλη μπορεί να νιώθουν λιγότερο επαρκείς όταν συγκρίνονται με τους άλλους. 

Ετσι σύμφωνα με την έρευνα αυτή που πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο του ερωτηματολογίου και στην οποία συμμετείχαν 270 μητέρες με παιδιά 0-6 ετών και αφορούσε την εμπειρία τους και την χρήση του Instagram η επίδραση των social media δεν μπορεί εύκολα να κατηγοριοποιηθεί ως θετική ή αρνητική. 

Μετά την συγκέντρωση των δημογραφικών στοιχείων οι μητέρες ρωτήθηκαν πόσο χρόνο κατά μέσο όρο δαπανούν στο instagram κάθε μέρα την προηγούμενη εβδομάδα. Στη συνέχεια υπέδειξαν ποιο τύπο λογαριασμού ακολουθούν : αυτά μπορεί να ήταν άλλοι χρήστες (“Influencers”) οι οποίοι κάνουν αναρτήσεις σχετικά με την εμπειρία τους ως γονείς, επαγγελματικούς λογαριασμούς οι οποίοι αναρτούν  πληροφορίες σχετικά με την ανάπτυξη του παιδιού η το γονεϊκό ρόλο ή λογαριασμούς που διατηρούνται από πανεπιστήμια με θέμα την ανάπτυξη του παιδιού. Εφόσον ακολουθούσαν κάποιον από αυτούς τους τύπους λογαριασμού ρωτήθηκαν κατά πόσο ένιωθαν ότι οι αναρτήσεις επηρεάζουν αρνητικά το συναίσθημα τους σχετικά με την επάρκεια τους ως γονείς και πόσο ένιωθα ότι υποστηρίζονται από αυτούς. Επίσης έδωσαν παραδείγματα σχετικά με το πως νιώθουν ότι επηρεάζονται αρνητικά ή υποστηρίζονται . Τέλος οι μητέρες ρωτήθηκαν σε τι βαθμό συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους γονείς που ακολουθούν στο Instagram

Οι ερευνητές προσπάθησαν να συγκρίνουν τον βαθμό που οι μητέρες είναι προσανατολισμένες στην κοινωνική σύγκριση με την εμπειρία τους ως ακόλουθε σε τρεις διαφορετικούς τύπους προφίλ στο instagram 

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μητέρες πολύ συχνά ακολουθούν λογαριασμούς που συζητούν σχετικά με τη γονεϊκότητα : το 84,8% δήλωσε ότι ακολουθεί άλλους γονείς influencers και το 90% επαγγελματικά προφίλ. Κατά μέσο όρο δαπανούσαν μία ώρα την ημέρα στην πλατφόρμ.

Σε ποσοστό 84.2% έδειξαν ότι υποστηρίζονται από τα διάφορα προφίλ αν και ένιωθαν ότι τους υποστηρίζουν περισσότερα τα επαγγελματικά προφίλ. Παρόλα αυτά υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι τους επηρεάζει αρνητικά να ακολουθούν τα προφίλ αυτά. Αυτό συνέβαινε στο 40,7% όσον ακολουθούσαν προφίλ άλλων χρηστών και στο 37,1% για τα επαγγελματικά προφιλ. Οσοι ένιωθαν υψηλότερο βαθμό κοινωνικής σύγκρισης ήταν πιο πιθανό να επηρεαστούν αρνητικά και από τους δύο τύπους προφίλ, αλλά επίσης ένιωθαν και μεγαλύτερη υποστήριξη από τα προσωπικά προφίλ άλλων χρηστών

Ως απάντηση στις ανοιχτές ερωτήσεις, μερικοί έγραψαν ότι νιώθουν πως οι λογαριασμοί μειώνουν την αίσθηση επάρκειας που νιώθουν και τους κάνουν να ανησυχούν΄ότι “δεν κάνουν αρκετά καλή δουλειά εάν δεν ακολουθήσουν όλες τις συμβουλές” που θα δουν. Αλλοι ανησυχούν περισσότερο για την ανάπτυξη των παιδιών, ενώ άλλοι σημείωσαν ότι οι γονείς στο Instagram μπορεί “να τα κάνουν όλα να φαίνονται πολύ τέλεια”. 

Τα θετικά θέματα που ανέφεραν περιλαμβάνουν το μοίρασμα πληροφοριών για τη γονεϊκότητα , την αύξηση των γνώσεων σχετικά με την ανάπτυξη του παιδιού , την διαβεβαίωση και την αίσθηση μιας μεγαλύτερης κοινότητας

Ποιό συγκεκριμένα τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μητέρες που ήταν προσανατολισμένες περισσότερο στην κοινωνική σύγκριση επηρεάστηκαν περισσότερο αρνητικά ακολουθώντας οποιοδήποτε από τους τρεις τύπους προφίλ στο instagram αλλά επίσης ένιωσαν πιο ότι υποστηρίζονταν καλύτερα από τους instaParents 

Η ανάλυση του περιεχομένου  έδειξε ότι οι μητέρες επηρεάστηκαν αρνητικά όταν έκαναν σύγκριση κάθετα ενώ ένιωσαν ότι υποστηρίζονται όταν έκαναν σύγκριση οριζόντια ( με άλλες μητέρες).

Επίσης οι μητέρες νιώθουν ότι υποστηρίζονται  από τα επαγγελματικά προφίλ , συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημιακών προφιλ εμπλουτίζοντας τις γνώσεις τους αλλά την ίδια στιγμή αυτές οι σελίδες ενδέχεται να οδηγήσουν σε μείωση της αίσθησης γονεϊκής επάρκειας.

Συνολικά οι μητέρες φαίνεται ότι έχουν μικτή εμπειρία από το instagram. Ενώ υπήρχε ένα συγκεκριμένο επίπεδο υποστήριξης , τα αρνητικά συναισθήματα όπως οι ανησυχίες ότι δεν είναι αρκετά καλοί γονείς επίσης εμφανίζονται ειδικά ανάμεσα σε αυτούς που είναι επιρρεπής στην κοινωνική σύγκριση .

Ετσι το Instagram έχει την προοπτική να παρέχει ένα χώρο μάθησης και διάδοσης χρήσιμων πληροφοριών  αλλά μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι.Επίσης η έρευνα αυτή αφορούσε μόνο μητέρες. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ποια θα ήταν τα αποτελεσματα στους πατέρες. 

Egmose I, Krogh MT, Stuart AC, Haase TW, Madsen EB, Væver MS. How are mothers negatively affected and supported by following parenting-related Instagram profiles? A mixed-methods study. Acta Psychol (Amst). 2022 Jul;227:103593.

ΕΑΥΤΟΣ,ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Περί ανθεκτικότητας

Σχολιάστε

Πολύς λόγος γίνεται για την ανθεκτικότητα, η οποία μας επιτρέπει να επανέλθουμε μετά από δυσκολίες είτε πρόκειται απλά για μία δύσκολη μέρα στην δουλειά, είτε για πιο σοβαρά δυσάρεστα γεγονότα. Είναι εύκολο να μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε ότι η ανθεκτικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που το έχουμε ή δεν το έχουμε, παρόλα αυτά μία πρόσφατη έρευνα έρχεται να υποστηρίξει την ιδέα ότι το επίπεδο ανθεκτικότητας μας αλλάζει σε διαφορετικά πλαίσια. Η ανθεκτικότητα δεν είναι ένα χαρακτηριστικό αλλά μια δυναμική διαδικασία η οποία εδρεύει στην συναισθηματική σταθερότητα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Group and Organization Management και διερευνά στενά την ανθεκτικότητα στο χώρο εργασίας. Το συμπέρασμα της είναι ότι η ανθεκτικότητα δεν είναι ένα στατικό φαινόμενο και αντίθετα θα πρέπει να την δούμε σαν κάτι πιο ευέλικτο. 

Οι συμμετέχοντες ήταν  μέλη μιας  πανεπιστημιακής μπάντας στην Αμερική. Επιλέχθηκαν λόγο της υψηλού επιπέδου δέσμευσης και προσπάθειας που απαιτείται από μέρους τους για να διατηρήσουν υψηλό επίπεδο απόδοσης και εξάσκησης.  Οι συμμετέχοντες πρώτα δήλωσαν εάν ήταν νέοι ή όχι στην μπάντα και στη συνέχεια συμπλήρωσαν μία κλίμακα συναισθηματικής σταθερότητας δηλώνοντας πόσο συμφωνούν με την δήλωση “αλλάζει η διάθεσή μου συχνά”.

Στη συνέχεια κάθε εβδομάδα για ένα διάστημα δώδεκα εβδομάδων οι συμμετέχοντες συμπλήρωναν κλίμακες συναισθηματικής εξάντλησης (πχ. νιώθω συναισθηματικά εξαντλημένος) και δέσμευσης(π.χ “νιώθω έντονο αίσθημα του ανήκειν στην μπάντα” και επίσης κατέγραφαν πόσο υψηλός ήταν ο φόρτος εργασίας τους. Τέλος μετά το διάστημα των 12 εβδομάδων οι συμμετέχοντες δήλωσαν κατά πόσο ενδιαφέρονται να παραμείνουν στην μπάντα. Επίσης καταγράφηκε εάν πράγματι παρέμειναν στην μπάντα το επόμενο διάστημα. 

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, τα μέλη της μπάντας ένιωθαν ότι ο φόρτος εργασίας τους αυξανόταν, καθώς και οι απαιτήσεις.  Ο αυξημένος φόρτος εργασίας επίσης συνοδευόταν από αυξημένο αίσθημα εξάντλησης και burnout και μειωμένα επίπεδα δέσμευσης και ανήκειν. Αυτό το αυξημένο συναίσθημα εξάντλησης κατά τη διάρκεια της μελέτης ήταν παρόμοια τόσο για τα άτομα με υψηλή συναισθηματική σταθερότητα όσο και σε αυτά  με χαμηλή συναισθηματική σταθερότητα. Παρόλα αυτά , όσο αφορά την δέσμευση όσοι ήταν συναισθηματικά πιο σταθεροί ήταν πιο πιθανό να διατηρήσουν την δέσμευση τους και το συναίσθημα του ανήκει σε σχέση με αυτούς που ήταν χαμηλά σε αυτό το χαρακτηριστικό, οι οποίοι εμφάνησαν μικρή κάμψη κατα τη διάρκεια των δώδεκα εβδομάδων. Επίσης οι νεοφερμένοι στην ομάδα ήταν πιο πιθανό να παραμείνουν σε αυτοί από τα παλαιότερα μέλη, και έδειξαν λιγότερα σημάδια εξάντλησης στο διάστημα των 12 εβδομάδων. 

Πορείες που δείχνουν μικρότερη αύξηση της εξάντλησης και συνεχιζόμενη δέσμευση παρά το αυξημένο φόρτο εργασίας αντανακλούν την ανθεκτικότητα σύμφωνα με τους συγγραφείς. Το συμπέρασμα από τα αποτελέσματα είναι ότι η ανθεκτικότητα δεν είναι απλά ένα προσωπικό χαρακτηριστικό.  Οπως θα φαντάζεστε ίσως, υπάρχει μία σχέση ανάμεσα στο αίσθημα δέσμευσης και την πρόθεση να παραμείνει κάποιος στην μπάντα. Αυτοί που παρέμειναν στο  ίδιο επίπεδο δέσμευσης (ή που η δέσμευση τους αυξήθηκε κατά την διάρκεια της μελέτης) ήταν πιο πιθανό να δηλώσουν ότι θα επιστρέψουν στην μπάντα αλλά και να το κάνουν τελικά. 

Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η ανθεκτικότητα είναι μία διαδικασία που κυμαίνεται με το πέρασμα του χρόνου και όχι ένα σταθερό χαρακτηριστικό. Αυτό το συμπέρασμα κάνει τις ετήσιες έρευνες προσωπικού να χρειάζονται περισσότερη συζήτηση σύμφωνα με τους συγγραφείς. Επειδή διενεργούνται μία φορά το χρόνο, δεν έχουν την δυνατότητα να αποτυπώσουν τις αλλαγές στην πολυπλοκότητα της ανθεκτικότητας, η επαγγελματική εξουθένωση και η διατήρηση του προσωπικού είναι στοιχεία που ενδέχεται να μεταβάλλονται από μήνα σε μήνα, από έργο σε έργο και από άτομο σε άτομο. Υιοθετώντας μια πιο ευέλικτη προσέγγιση στην ανθεκτικότητα αλλα και στην ευημερία των εργαζομένων γενικότερα ίσως είναι ένας καλύτερος τρόπος για την διατήρηση ενός πιο υγιούς χώρου εργασίας. 

Οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να εξετάσουν τους προστατευτικούς παράγοντες: υπάρχουν στοιχεία / ενέργειες που μπορούν να εφαρμόσουν οι εταιρίες εσωτερικά ώστε να αυξηθεί η ανθεκτικότητα ή δέσμευση και το συναίσθημα ανήκειν. Η ανθεκτικότητα δεν είναι ένα χαρακτηριστικό αλλά μια δυναμική διαδικασία η οποία εδρεύει στην συναισθηματική σταθερότητα.

ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ,ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Ikigai: μια αγνωστη λέξη όχι και τόσο άγνωστη…

Σχολιάστε
Photo by Vandana Vankhede on Pexels.com

Το Ikigai (προφέρεται: ee-key-guy) είναι μια ιαπωνική έννοια που συνδυάζει τους όρους iki, που σημαίνει «ζωντανός» ή «ζωή», και gai, που σημαίνει «όφελος» ή «αξία». Όταν συνδυάζονται, αυτοί οι όροι σημαίνουν αυτό που δίνει αξία, νόημα ή σκοπό στη ζωή σας. Το Ikigai είναι παρόμοιο με τον γαλλικό όρο «raison d’être», που σημαίνει «λόγος ύπαρξης»

Η έννοια του ikigai λέγεται ότι έχει εξελιχθεί από τις βασικές αρχές υγείας και ευεξίας της παραδοσιακής ιαπωνικής ιατρικής. Αυτή η ιατρική παράδοση υποστηρίζει ότι η σωματική ευεξία επηρεάζεται από την ψυχο-συναισθηματική υγεία και την αίσθηση του σκοπού στη ζωή ενός ατόμου.

Η Ιαπωνέζα ψυχολόγος Michiko Kumano (2017) έχει πει ότι το ikigai είναι μια κατάσταση ευεξίας που προκύπτει από την αφοσίωση σε δραστηριότητες που κάποιος απολαμβάνει, οι οποίες του φέρνουν και μια αίσθηση πληρότητας.

Η Michiko διακρίνει περαιτέρω το ikigai από την προσωρινή ευχαρίστηση (ηδονή, με την αρχαία ελληνική έννοια) και το συνδέει με την ευδαιμονία – την αρχαία ελληνική αντίληψη μιας καλοζωισμένης ζωής, που οδηγεί στην υψηλότερη και πιο διαρκή μορφή ευτυχίας.

Το ikigai συνδέεται επίσης με την έμφαση της Γνωσιακής-Συμπεριφορικής Θεραπείας στην αναζήτηση δραστηριοτήτων που παράγουν ευχαρίστηση και αίσθηση κυριαρχίας, ειδικά ως τρόπο για την ανακούφιση της καταθλιπτικής διαταραχής.

Ο Ken Mogi, νευροεπιστήμονας και συγγραφέας του βιβλίου «Awakening Your Ikigai» (2018, σελ. 3), λέει ότι το ikigai είναι μια αρχαία και οικεία έννοια για τους Ιάπωνες, η οποία μπορεί να μεταφραστεί απλά ως «ένας λόγος να σηκωθείς το πρωί» ή, πιο ποιητικά, ως «ξυπνώντας στη χαρά».

Το ikigai φαίνεται επίσης να σχετίζεται με την έννοια της ροής (flow), όπως περιγράφεται στο έργο του Ούγγρου-Αμερικανού ψυχολόγου Mihaly Csikszentmihalyi. Για τον Csikszentmihalyi, η ροή συμβαίνει όταν βρίσκεσαι στη «ζώνη σου», όπως λένε συχνά για τους αθλητές υψηλών επιδόσεων.

Η ροή είναι μια σειρά από «καλύτερες στιγμές» ή στιγμές όπου είμαστε στο καλύτερό μας. Αυτές οι καλύτερες στιγμές «συνήθως εμφανίζονται όταν το σώμα ή το μυαλό ενός ατόμου τεντώνεται στα όριά του, σε μια εθελοντική προσπάθεια να καταφέρει κάτι δύσκολο και αξίας» (Csikszentmihalyi, 1990).

Μπορούμε να πούμε ότι η ροή συμβαίνει όταν κάνεις συνεχώς κάτι που αγαπάς και στο οποίο είσαι καλός, με την πιθανή πρόσθετη ικανοποίηση ότι προσφέρεις αξία στις ζωές των άλλων. Σε μια τέτοια περίπτωση, η ροή μπορεί να θεωρηθεί ότι εναρμονίζεται με το ikigai σου, ή τις δραστηριότητες που δίνουν νόημα και σκοπό στη ζωή σου.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το ikigai δεν αναφέρεται συνήθως μόνο στον προσωπικό σκοπό και την πληρότητα στη ζωή κάποιου, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους άλλους ή την ευρύτερη κοινωνία.

Παρόλο που έχει υποστεί κάποιες ιστορικές μεταβολές στη σημασία του, το ikigai συνήθως αναφέρεται τόσο ως μια προσωπική αναζήτηση όσο και ως κάτι που ωφελεί τους άλλους. Στο τέλος, το ikigai φέρνει νόημα, σκοπό και πληρότητα στη ζωή σου, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στο καλό των άλλων.

Επιπλέον, λέγεται ότι όλοι έχουν ένα ikigai – τη συγκεκριμένη τομή του πάθους, του ταλέντου και της δυνατότητας να ωφελήσουν τους άλλους. Είναι απλώς θέμα να το βρεις. Το ταξίδι προς το ikigai μπορεί να απαιτεί χρόνο, βαθιά αυτοανάκριση και προσπάθεια, αλλά είναι ένα ταξίδι που όλοι μπορούμε να κάνουμε.

Πηγή : https://positivepsychology.com/