Όταν η παρακμή και η κατάπτωση των κοινωνιών και ηθικών αξιών γίνεται κανονικός τρόπος ζωής, τότε με μαθηματική ακρίβεια επέρχεται η διάλυση των κοινωνιών.

Δυστυχώς με αργά αλλά σταθερά βήματα αυτό έχει συμβεί όχι μόνο σε εμάς αλλά σε όλη τη δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία.

Η επιβολή της κάθε ιδιαιτερότητας σαν κανονικός τρόπος ζωής και ευτελισμός από την άλλη όλων των επί αιώνες κοινωνικών αξιών, ως ξεπερασμένες, ξύπνησαν απότομα και ξαφνικά τα αντανακλαστικά των ανθρώπων και έφεραν τα αντίθετα αποτέλεσμα.

Η κατάργηση των εθνικών σταθερών που διέκρινε πάντα τις κοινωνίες με όλα τα θετικά και αρνητικά τους στοιχεία επανέφερε τους λαούς στις εθνικές διαμάχες των τελευταίων εκατό πενήντα ετών. Η απληστία των μεγάλων Ευρωπαϊκών χωρών, να δεχθούν τις μικρότερες χώρες ως ισότιμου εταίρους και συνομιλητές και η επιβολή κανόνων που μόνο αυτούς εξυπηρετούσαν ξύπνησαν τα εθνικιστικά αντανακλαστικά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Οι πραγματιστές πολικοί αντικαταστάθηκαν από δημαγωγούς που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο δικός τους πλουτισμός και η ευμάρεια των δικών τους συντεχνιών. Η πλειοψηφία των κοινωνικών στρωμάτων, έγινε ο παρίας της κοινωνικής ζωής και επέτρεπε να εργάζεται για να ζει πλουσιοπάροχα η πολιτική και οικονομική νομενκλατούρα των χωρών.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι από την μία μεριά να αμβλύνονται οι κοινωνικές και ηθικές αξίες των ανθρώπων και από την άλλη να επανέρχονται στο προσκήνιο τα πιο ακραία εθνικιστικά χαρακτηριστικά σε μεγάλες πλειοψηφίες όλων των χωρών. Αμόρφωτοι και ανεπάγγελτοι «Σωτήρες» εμφανίζονται σε όλες τις χώρες σαν υπερασπιστές και υπέρμαχοι αξιών  που οι ίδιοι δεν πιστεύουν. Οι κίνδυνοι για μια νέα πολεμική σύρραξη που δεν  θα έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων συρράξεων είναι θέμα χρόνου

Διογένης ο Κυνικός

28/3/2025