Στην αρχαιότητα ο όρο Ευδαιμονία αναφερόταν σε αυτόν που έχει την εύνοια του Δαίμονα. Ο Δαίμονας αυτός ήταν μια καλή θεότητα αλλά όπως αναφέρει και ο Ηράκλητος αντιπροσώπευε χαρακτήρα του ανθρώπου.

Ετσι η ευδαιμονία συνδεόταν στενά με την ψυχική ισορροπία και την ψυχική υγεία. Βασιζόταν στην εσωτερική ισορροπία και γαλήνη και όχι σε εξωτερικά ή άλλα αγαθά.

Είναι διαφορετική από την ευτυχία γιατί δεν εξαρτάται από την τύχη αλλά από τη βούληση του κέθε ατόμου να εφαρμόσει όσα χρειάζονται για να φτάσει στην Ευδαιμονία